Dozen opgestuurd

Vandaag de eerste doos opgestuurd naar Carla met daarin de schoenen van Rob, wat kabels en een lichtmeter en wat stekkers. Voor de opvulling nog een dikke trui en toen zat hij vol. Raar idee dat er straks een doos staat te wachten met wat spullen er in. De reden dat we het zo gedaan hebben is wel grappig: we hebben aan Carla en Lloyd gevraagd wat we voor ze mee konden nemen als dank voor al hun hulp. Natuurlijk was het antwoord dat dit niet hoefde maar na enig aandringen kwam de wens van Carla om munten drop en Lloyd wil zo graag een keer blank houten Hollandse klompen. Of dat in de bagage paste. Hm, die drop die gaat wel, dat past wel tussen de spullen maar een paar klompen? Tja, dan sturen we ze gewoon vooruit. En toen kwam Rob op het lumineuze idee om dan een verhuisdoos te pakken en die helemaal te vullen met spul wat niet zwaarder wordt dan tien kilo.  Dan is het namelijk nog redelijk te betalen. En daarna dachten we: als we dat nou voor twee dozen doen dan hebben we alle schoenen en de zware, dikke truien alvast weg en dát scheelt aanmerkelijk in de ruimte van de tassen. Vanavond dus doos twee ingepakt en morgen gaat die ook naar Canada.
Het wordt steeds echter hoor. We hebben vanavond de bureaustoel en het ladenkastje van Frances verkocht. Ook haar bed werd opgehaald en de ziel (we horen haar er niet over) slaapt dus vanaf nu op de grond.Vrijdag komt er iemand voor het tv kastje. Het wordt leger en leger in huis.
Vanmorgen bij het ochtend overleg op het werk vertelde Ellen (collega) dat een van de andere collega's met ingang van 17 mei ergens anders aan het werk gaat. Zegt een andere collega: nou, die 17 mei dat wordt wel een heel belangrijke datum zeg! Schoot ik ineens vol. Nou ja, geen idee waarom maar het gebeurde gewoon. Het zal wel vaker gaan gebeuren denk ik zo. Nou, kom maar op, dat hoort erbij.