De eerste zeven dozen

Gisteren en vandaag de eerste zeven dozen ingepakt met van alles wat we nu niet nodig hebben en wat we zeker, op zijn tijd, in Canada willen hebben. Dan moet je denken aan een deel van ons servies, glazen en glaasjes, beelden, theepotten, wat boeken, wat hebbedingetjes en van dat soort spul. Verder dit weekend nog een aantal dingen op marktplaats gezet en voor sommige dingen is totaal geen belangstelling, zoals het ledikantje van Frances en de kinderstoel. Andere dingen verwachtten we niets van en zijn binnen een paar uur verkocht. Ons analoge fototoestel, een werphengel en een portable cd speler waren zo verkocht voor ook nog een leuke prijs. Dat zijn dan weer meevallers.
Verder bedenken wat er nog meer mee moet en daar weer in gaan schiften. De grootste lading zullen boeken zijn. Een hele doos met boeken is weer niet te tillen dus daar moeten we even wat op vinden. Om nu alles op te vullen met oude kranten is ook weer niet geweldig. We hebben dus een leuke uitdaging want kleding kan niet bij de boeken want kleding hebben we gelijk nodig en boeken niet dus voor degene die meedenkt: tips graag maar kleding is net niet wat we in een doos willen stoppen.

paspoorten zijn binnen

Vandaag lag er een briefje in de bus van de postbode dat ik een poststuk op kon halen van de Canadian Embassy uit Berlijn. Ok, rijbewijs en briefje mee en daar kreeg ik een grote envelop in handen met de paspoorten en daarin, jawel, het fel begeerde stempel. En ja hoor, we hadden alweer een nachtmerrie scenario bedacht: eh, mevrouw, u mag deze papieren alleen meenemen als u zich identificeert met uw paspoort. Nee mevrouw, u mag de enveloppe niet open maken zonder dat ik uw paspoort heb gezien... Maar gelukkig ging hier eindelijk de logica gewoon op: rijbewijs was ook prima. Tja, je weet maar nooit natuurlijk.
Na twee jaar, drie maanden en zes dagen hebben we in huis wat we zo graag willen. Hoera!

Carla

In Whitehorse wonen Carla en Lloyd. Carla komt uit Swifterbant (of is het nou Biddinghuizen, ik haal dat steeds door elkaar). Via via heb ik Carla leren kennen, eerst door te mailen. In 2009 is Carla een paar uurtjes bij ons geweest om te vertellen over Whitehorse. Daarna is het contact via mail gebleven.
Gisterochtend kreeg ik van Carla een mail dat zij een huisje voor ons heeft weten te regelen om in het begin in te wonen. Het ligt weliswaar 45 minuten rijden van Whitehorse maar dat is geen probleem. Het geeft ons de gelegenheid om in elk geval te kunnen beginnen. Zij bood aan om ons van het vliegtuig te halen, ons een week onderdak te bieden in hun huis en dan te verkassen naar de "cabin". Zo ontzettend lief. We zijn heel erg blij dat zij dat voor ons willen doen. Dat betekent in elk geval dat we niet met zijn drieën op het vliegveld staan met zes tassen en elkaar aan kijken zo van.. jaha, en nou? Dit maakt het allemaal een stuk concreter.
Deze week verwachten we bericht van de huizen verhuurder en zullen de paspoorten ook wel arriveren. Ik hou jullie op de hoogte. Groetje, Mieke
  

bijwerken

Deze weken staan vooral in het teken van regelen. We hebben een verhuurburo ingeschakeld voor ons huis. Dat lijkt goed geregled te zijn. Ze pakken het gedegen aan en als we hen mogen geloven dan staan huizen niet langer dan twee maanden in hun bestand voordat ze een huurder voor je gevonden hebben. Laat het waar zijn dan komt het allemaal uit zoals we dat graag willen. Vertrekken in mei.
De auto van Rob is verkocht aan een man die er helemaal weg van is en waar Rob het idee van heeft dat zijn lievelingsauto goed terecht gaat komen. Morgenochtend wordt hij opgehaald. De speakers van Rob worden zaterdag opgehaald evenals zijn dvd speler. Oei dat wordt een zwaar weekje. Genoeg tissues in huis gehaald. Daarentegen is het natuurlijk heel fijn dat het huis steeds leger wordt en dat de spaarpot voor Canada steeds een beetje voller wordt. Dan hebben we nog de kledingkast van Frances die ook in de markt ligt en vorige week kwam er iemand vijf kastjes halen. Lang leve marktplaats.
Dan zijn we druk om de zolder helemaal leeg te halen. Bijna alles is weg en vrijdag en zondag gebruiken we dan om de boel in de garage te zetten zodat er in de loop van volgende week veel naar de stort kan.
Ineens hebben we drie gegadigden voor de stellingkasten van de zolder en voor de enorme wissellijsten die we nog hebben. Wie t eerst....... maalt.
Genoeg te doen dus en intussen mailen met Anne-Marie die samen met Mark ook een aanvraag doen voor permanent resident en met Laura die op 13 januari de grote stap heeft gemaakt met Ton en Cheyenne. Ze hebben het erg naar hun zin in New Brunswick.
Groetje, Mieke