voorzichtig heel optimistisch

Afgelopen zaterdag schreef ik het laatste bericht. Ik ben gisteren (maandag) voor bloedprikken geweest zo van: dan hebben we alles gelijk compleet mocht ik vanmiddag bij de huisarts nog steeds hoge bloeddruk hebben. De keuringsarts had immers uitgelegd dat het niet zo erg was met die bloeddruk als ik maar niks aan mijn nieren mankeerde. En dat kon ik bewijzen met een bloedtest. Na een gezellige zaterdag met Fred en Janet en de meiden hadden we het zondag heel rustig. Ik ben 's middags nog even naar de apotheek gereden voor Valeriaan pilletjes onder het motto "baat het niet..... " en daar gelijk maar aan begonnen. Ok, het mag dan misschien echt werken of een psychologisch effect hebben maar het werkte. Ik werd er een stuk rustiger van. Ik ben nooit zo van die dingen maar nu was het belang even te groot om het niet te proberen. Vanmiddag dus naar oom dokter. Hij vertelde gelijk dat de bloed uitslag prima was: niets mis met de nieren en tja, nu je toch hier zit zal ik ook gelijk even je bloeddruk opmeten: 130-90 !!!!
Joepie de poepie, dat is dus dubbel goed. Begint bij mij gelijk de voorzichtigheid om de hoek te kijken want, tja wie weet is het toch niet helemaal goed of wie weet vind die arts nog iets in Rob zijn uitslagen. Ik was immers al zo optimistisch aan het begin en toen kwam er ook iets uit wat geen van ons had verwacht. Kortom, zo zat ik weer (en nog steeds een beetje) in een emotionele achtbaan. Concreet en verstandelijk zijn we dus volledig goed gekeurd zo lijkt het maar de emotie wil nog niet helemaal mee. Dat komt denk ik op het moment dat we het bericht krijgen dat we de paspoorten op mogen sturen. Wat kijk ik daar naar uit! Ik denk dat we dan een heel erg lekker en oud wijntje open trekken en spontaan besluit de volgende dag lekker vrij te nemen om dingen op een rijtje te gaan zetten.
Wat nu verder? Morgen sturen we de envelop met brief van de huisarts, de bloeduitslagen en de uitslagen van Rob zijn suiker geschiedenis naar de keuringsarts, die zal daar vrijdag aankomen waarna de keuringsarts de boel maandag of in het gunstigste geval vrijdag nog zal opsturen naar Berlijn. Volgende week vrijdag zal het daar liggen en dan horen we binnen afzienbare tijd of we de paspoorten op kunnen sturen. Ik bel morgen die keuringsarts om te vertellen wat en dat het er aan komt en dan zal ik ook gelijk vragen hoe de vlag er bij hangt. En er bij hem op aandringen dat hij opschiet met opsturen. Dat is wel van belang want het moet op 5 december allemaal compleet zijn en wat ons betreft allemaal in Berlijn liggen, dan zijn we in elk geval op tijd.
Voor iedereen die weet van de tegenvaller van donderdag: bedankt voor de bemoedigende woorden en de morele steun in de vorm van duimen, aan me denken en hopen op de goede afloop. Tot de volgende blog.. Mieke